نقد و بررسی
عسل وحشی سیستان 600 گرم عسل کندو
عسل وحشی سیستان 600 گرم عسل کندو ،عسلی ویژه و منحصر به فرد است .زنبورهایی که این عسل را تولید می کنند وحشی هستند و در لابه لای کوه ها ،درختان و صخره ها عسل را ذخیره می کنند.زنبور وحشی در طبیعت آزاد است و متعلق به هیچ زنبورداری نیست و آن ها را نمی توان مثل زنبورهای معمولی در داخل کندو نگه داشت.زنبورهای وحشی ایران عموما در استان های جنوبی ایران یافت می شوند.
تفاوت زنبور معمولی با زنبور وحشی،از نظر ظاهری و نوع لانه سازی آن هاست.زنبور وحشی ریزتر از زنبور معمولی است اما خرطوم بلندتری دارد. زنبور وحشی تنها یک شان می سازد و معمولاً به صورت استوانه ای آن را از بالای یک شکاف یا درخت آویزان می کند.اما زنبور معمولی به صورت منظم شان سازی می کند و معمولا به شکل قاب مستطیلی است.زنبورهای وحشی شعاع پروازی بزرگ تری نسبت به زنبورهای معمولی دارند و از شهد گل های متنوع تری نسبت به زنبورهای معمولی تغذیه می کنند و به همین دلیل عسل های وحشی عسل های چند گیاه هستند.زنبورهای وحشی آزادانه به هر کجا می روند و از شهد گل هایی تغذیه می کنند که زنبورهای معمولی به آن دسترسی ندارند و این گل ها خودرو و بکر هستند و بدون دخالت انسان و هر گونه ماده شیمیایی و به دور از آلودگی ها رشد کرده اند. زنبورهای وحشی که از این گل ها تغذیه می کنند عسلی بسیار با کیفیت و ضد میکروب به ما می دهند.
خواص کلی عسل وحشی سیستان 600 گرم عسل کندو
- تقویت کننده سیستم ایمنی
- ضد باکتری و میکروب
- ضد سرفه
- مناسب برای دستگاه گوارش
- حاوی آنتی اکسیدان های فراوان
اطلاعات تکمیلی
عسل وحشی سیستان 600 گرم عسل کندو دارای انواع املاح معدنی،پروتئین ها و اسید آمینه است و به علت داشتن مواد تخمیری مانند آمیلاژ، اینورتاز، كاتالاز و پراكسیداز برای دستگاه گوارش مناسب است و به هضم غذا کمک می کند.عسل وحشی حاوی مقادیر زیادی آنتی اکسیدان و مواد مغذی است و سیستم ایمنی را بهبود می بخشد و به پیشگیری از بیماری های قلبی کمک می کند.
بسیاری از ورزشکاران عسل وحشی را به عنوان منبع بالایی از کربوهیدرات (گلوکز، فروکتوز و مونوساکاریدها) برای افزایش انرژی خود مصرف می کنند.مطالعات بساری نشان داده است که عسل وحشی به آرام کردن و کاهش سرفه در کودکان کمک می کند.
احتیاطات
استفاده از عسل برای نوزادان و شیرخوارگان زیر ۱۲ ماه شدیدا ممنوعیت دارد. از نظر اکثر متخصصان این محدودیت تا ۲۴ ماهگی نیز کماکان ادامه دارد. بدن نوزادان و سیستم گوارش آنها تا سن ۲ سالگی همچنان در حال تکمیل است و گوارش آنها مانند بزرگسالان فعالیت نمی کند.
استفاده از عسل برای کودکان زیر دو سال می تواند به آسیب های جدی و خطرات جبران ناپذیری ختم شود.
بنابراین هرگز نباید به کودک زیر یک سال عسل بدهید. زنان باردار یا شیرده نیز باید از خوردن عسل خودداری کنند، زیرا باکتری ها میتوانند به نوزاد منتقل شوند.
0دیدگاه کاربران